Tatuaż kota ze zdjęcia — realizm, rozmiar i dobre miejsce

Wybierz fotografie z widocznymi oczami, nosem, uszami i umaszczeniem.

Unikaj szerokokątnego ujęcia z bardzo bliska, ponieważ powiększa nos i zmienia proporcje.

Jeśli kot ma charakterystyczną plamkę lub różne kolory oczu, dodaj osobne zbliżenie.

Realizm najlepiej oddaje konkretnego pupila, ale wymaga odpowiedniej skali.

Ilustracyjna kreska lub fine line pozwalają uprościć motyw i zbudować lżejszą kompozycję.

Wybór powinien wynikać z efektu, który chcesz widzieć na skórze, nie z chwilowej mody.

Ramię i udo dają szerokość na uszy oraz futro.

Przedramię i łydka sprzyjają pionowej kompozycji z łapami, kwiatami albo prostym tłem.

Miejsce dobieramy także do istniejących tatuaży i planowanej rozbudowy.

Portret nie potrzebuje automatycznie zegara, daty, łapek i całego krajobrazu.

Jeden dyskretny symbol bywa mocniejszy niż kilka ozdobników.

Najpierw budujemy podobieństwo, a dopiero później decydujemy, czy tło rzeczywiście pomaga.

Wybierz fotografię z czytelnymi oczami i ostrym konturem pyska, ale pokaż również drugie ujęcie.

Różny kąt pomaga odróżnić rzeczywiste proporcje od zniekształcenia aparatu.

Nie wygładzaj futra filtrem i nie usuwaj cech, po których rozpoznajesz swojego kota.

Przy dwóch pupilach ustal, czy mają tworzyć dwa osobne portrety, czy jedną kompozycję.

Przykład yin yang pokazuje układ dwóch zwierząt; nie oznacza, że każde zdjęcie nadaje się do takiego samego rozwiązania.

• Mira — realizm zwierzęcy i black & grey →